Më të fundit

  • Ndotja dhe nafta i sëmur, rrëfehen banorët e Patos-Marinzës

    Margarita Mita është nëna e 40-vjeçarit të paralizuar, problemet e rënda shëndetësore të të cilit kanë filluar 27 vite më parë. “Vetëm shikimi i ka mbetur, është tërësisht i paralizuar. Ishte afër puseve dhe që atëherë nuk e mori më veten. Vajti deri në klasën e pestë, por nuk arriti dot më tej. Shkova sa te një doktor, te një tjetër, pati temperaturë të lartë, i preku trurin. Nuk gjen familje të mos ketë të sëmurë në Marinzë”, thotë Margarita.

    Lexo me shume
  • Përmet, qyteti ku mbetjet urbane pastrohen si 50 vite më parë

    Qyteti i Përmetit, pjesë e qarkut të Gjirokastrës, përveç vlerave natyrore dhe të mirave turistike, duket se ende has vështirësi përsa i përket menaxhimit të mbetjeve urbane. Bashkia Përmet ofron shërbimin e largimit të mbetjeve jo vetëm për këtë qytet, por edhe për Njësinë Administrative Piskovë dhe Petran. Vetë bashkia e këtij qyteti duhet të mbulojë shërbimin e pastrimit dhe largimit të mbetjeve urbane drejt venddepozitimit për 10.000 banorë të qytetit dhe 2500 të banorëve që jetojnë në fshat; jo të gjithë fshatrat mbulohen nga shërbimi i pastrimit.

    Lexo me shume
  • Rezervat e naftës dhe gazit në zonat e akullta të botës, lufta e re e Rusisë me Perëndimin

    Arktiku është pjesa e harruar e botës, por gjithnjë e më shumë debate dhe luftime do të zhvillohen rreth nën sipërfaqes së oqeanit nën akull. Supozohet se atje ndodhet një e katërta e të gjitha furnizimeve botërore të naftës dhe gazit, e cila është vetëm një arsye shtesë për nënshtrim ndaj ajsbergut të botës. Për shkak të lëndëve djegëse fosile kemi një ngrohje globale dhe shkrirja e akullit në Arktik hap rrugët e reja tregtare midis Evropës dhe Azisë.

    Lexo me shume

MJEDISI SOT 154

Afër detit, afër mbretit! Kjo shprehje e qëmoçme ka pasur kuptimin e saj, për privilegjin e njerëzve që jetojnë, punojnë dhe komunikojnë me detin. Për ne, që kemi jetuar gjithmonë afër tij, ai është bërë pjesë e jona, paçka se nuk e kuptojmë gjithmonë përse.

Fatmirësisht, këto 25 vitet e fundit qeveritë shqiptare, falë zhvillimeve të jashtëzakonshme që kanë bërë në shkencat e komunikimit, kanë filluar të komunikojnë dhe me detin e t’i plotësojnë të gjitha dëshirat e tij.

U ankua deti se ishte pak i vetmuar, e ne me vrap i ndërtuam një seri vilash, pallatesh, diskosh e rrugësh që të kishte me çfarë të merrej e të mos i lodhej syri duke parë gjelbërimin përtej.

U ankuan valët se vriteshin kur përplaseshin në breg, e ne të prekur në sedër, i ndërtuam gjithëfarë valëpritësish, dallgëthyesish, pistash e molesh që valët të ishin të sigurta dhe të hipnin sipër rërës bezdisëse.

Folën dhe peshqit se kishin kohë që hanin vetëm ushqim bio, e u solidarizuan edhe njerëzit e largdetit ku në çdo përrua, rrëke apo lumë bëhej garë solidariteti për të ushqyer peshqit e shkretë me plastikë, gomë e çfarëdo materiali që mund t’iu siguronte një dietë të plotë kimike.

Deti do të kërkojë përsëri dhe të gjithë do ta përkthejnë përsëri në çfarë i duhet! Në fakt, unë them që në fund të fundit, le t'i lemë ca kohë pa ia plotësuar dëshirat Adriatikut e Jonit tekanjoz!

Në fund të fundit, jemi dhe republikë parlamentare dhe nuk do t’i rrimë ngjitur, siç i rrinte mbreti!

LEXO REVISTEN [.pdf]